جمهوری اسلامی ایران

سازمان صنعت، معدن و تجارت

استان بوشهر(آزمایشی)

بنر سایا
   
 
    • مزیتهای صنعت، معدن تجارت استان

      مزیتهای صنعت، معدن تجارت استان

       

      – مقدمه :

      استان بوشهر هم اکنون بدلیل مجاورت با آبهای نیلگون خلیج همیشه فارس و دارا بودن ذخائر عظیم نفت و گاز به پایتخت انرژی ایران و خاورمیانه تبدیل شده است. این مزیت نسبی بهمراه دیگر مزیتهای نسبی این استان نظیر فراوانی و تنوع آبزیان،‌ صنعت حمل و نقل دریائی ، نخلستانهای وسیع ، ذخائر فراوان معدنی ، زمینه های لازم را برای سرمایه گذاریهای عظیم در این استان فراهم نموده است.  این مزیتهای نسبی بهمراه مزایای استقرار در مناطق ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی و نیز منطقه ویژه اقتصادی بوشهر و شهرکهای صنعتی ، انگیزه های لازم را برای سرمایه گذاران فراهم نموده است.

      بی شک تلاشها و همفکری مسئولین کشوری و استانی و اعطای تسهیلات ریالی و ارزی به طرحهای صنعتی و معدنی تضمینی است بر این مدعا که :

      دست در دست هم دهیم به مهر                             میهن خویش را کنیم آباد

       

      2 – مزیتهای نسبی استان بوشهر

      قبل از اینکه به معرفی اولویتهای سرمایه گذاری صنعتی و معدنی و نیز فرصتهای جدید سرمایه گذاری بپردازیم، لازم است از مزیتهای نسبی استان بطور خلاصه نام ببریم . این مزیتها عبارتند از :

      2-1- نخیلات : مجموع سطح زیر کشت نخیلات در استان بوشهر 33665 هکتار می باشد که از این مقدار 30645 هکتار بصورت آبی و 3020 بصورت دیم می باشد که 90 درصد آن در قسمت جلگه ای و عمدتأ در شهرستانهای دشتستان و تنگستان قرار دارد. تعداد ارقام شناسائی شده خرما 120 رقم می باشد که حدود 80 درصد آن رقم را کبکاب و 20 درصد بقیه را ارقام زاهدی ، شکر ، خاصوئی و غیره تشکیل می دهد. در مساحت 33665 هکتار حدود 6 میلیون اصله نخل قرار دارد که حدود 160 هزار تن خرما تولید می شود که پیش بینی می شود به 200 هزار تن برسد. سهم استان از سطح زیر کشت و میزان تولید خرما در کشور به ترتیب 12 تا 14 درصد گزارش شده است.

       

      2-2- شیلات : براساس مطالعات موجود جمعأ بیش از 300 گونه ماهی در خلیج فارس وجود دارد که به 107 تیره تعلق دارند. نیمی از این گونه ها خوراکی و نیم دیگر غیر خوراکی می باشند . (براساس تفکر مبانی اعتقادی شیعیان)  .  از 150 نوع ماهیهای خوراکی ، در حال حاضر فقط 40 نوع به بازار عرضه می شود. از نظر ذخائر میگو ، از 14 گونه میگوی شناسائی شده در خلیج فارس ، دو گونه میگوی ببری و موزی از نظر فراوانی و اقتصادی دارای اهمیت بیشتری هستند و دو گونه دیگر ، میگوی سفید و میگوی خنجری می باشند. در کشور ما طی سالهای اخیر ایجاد مزارع پرورش میگو به عنوان یکی از بهترین کاربری های اراضی ساحلی و غیر قابل استفاده در کشاورزی مورد توجه قرار گرفته است. بیش از 60 هزار هکتار از اراضی مستعد استان برای پرورش میگو شناسائی شده است که می تواند تا 80 هزار تن میگوی پرورشی تولید کند.

       

      2-3- صنایع دستی : شرایط اقلیمی خاص استان بوشهر ، وجود مواد اولیه برای تهیه مصنوعات دست ساز و کوتاه بودن فصل کشاورزی باعث شده است تا مردم استان و بخصوص مناطق روستائی به ساخت کالاهائی نظیر قالی ، قالیچه، گلیم، گبه، گیوه، عبا ، گرگور، اجناس حصیری ، چادر شب و سایر مصنوعات دستی بپردازند. عمده ترین آنها نوعی فرش بنام گلیم و گبه که جنبه صادراتی دارد. تعداد صنعتگران دستی استان نزدیک به 10000 نفر برآورد
      می گردد که میزان تولید انواع فرش توسط آنها بین 40 تا 50 هزار متر مربع برآورد می گردد که غالب آنها قابلیت صادراتی داشته و هم اکنون صادر می شوند.

       

      2-4- صنایع دریایی : موقعیت جغرافیائی استان بوشهر و قرار گرفتن این استان در کنار خلیج همیشه فارس در ازائی بطول 625 کیلومتر و نیز بندر بودن پنج مرکز شهرستان از 9 مراکز شهرستان های استان بوشهر باعث گردیده تا از دیر صیادی و تجارت و بازرگانی بعنوان دو پیشه اصلی استان مطرح باشند اخیرا" با بهره برداری از میادین نفت و گاز، باعث گردیده تا صنایع دریائی یکی از محورهای توسعه صنعتی استان مطرح گردد. لذا صنایع شناورسازی اعم از فلزی ، فایبرگلاس جایگزین شناورهای چوبی قدیمی گردیده است و همچنین توسعه صنعت نفت و گاز توانسته است توسعه واحدهای سکوسازی و سازه های دریائی و نیز قطعه سازی ، تجهیزات دریائی و نیز در اینده تولید انواع فولادهای کشتی سازی و ساخت قطعات و تجهیزات دریائی و موتورهای دریائی را در دستور کار قرار دهد. هم اکنون چند واحد بزرگ ساخت و تعمیر شناور و ساخت سکو و سازه های دریائی و چندین واحد متوسط و کوچک ساخت شناورهای فایبر گلاس در استان وجود دارند که زمینه اشتغال خوبی ایجاد کرده است.

       

      2-5- صنایع نفت و گاز و پتروشیمی : وجود ذخائر عظیم نفت و گاز (13 درصد ذخائر نفتی کشور ، تولید 70 درصد نفت فلات قاره ، دارا بودن 67 درصد ذخائر گازی کشور ، صدور 95 درصد نفت خام کشور از پایانه نفتی خارگ) ، وجود پالایشگاه گاز ولیعصر (عج) کنگان ، مجتمع پتروشیمی خارگ و دهها طرح پتروشیمی در منطقه عسلویه و وجود منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی و در آینده ایجاد منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس شمالی باعث شده تا صنایع نفت و گاز و پتروشیمی به عنوان یک امکان بالقوه و نیز بالفعل در استان مطرح باشد. در حال حاضر پتروشیمی خارگ محصولاتی از قبیل گوگرد، پروپان ، بوتان ، پنتان و متانول تولید می شود و با تولید دیگر فرآورده های نفتی و گازی نظیر آمونیاک ، انواع اسیدها ، مایعات گازی و نیز با تولید دیگر فرآورده ها از طرحهای واقع در پارس جنوبی که در تهیه هزاران محصول نظیر روکش کابل ها ، چسبها ، رزین ها ، الیاف ، رنگها و غیره کاربرد دارند ، این منطقه پذیرای سرمایه گذاری های کلان صنعتی خواهد شد که در حال حاضر شروع عملیات اجرائی دهها طرح در خصوص تولید این محصولات ، شروع شده است.

       

      2-6- صنایع معدنی و فرآورده های معدنی :  بدلیل واقع شدن استان بوشهر در کمربند چین خورده ساده زاگرس (باتوجه به وضعیت خاص زمین شناسی استان) ، این استان فاقد معادن فلزی و غیر فلزی عمده نظیر سنگهای تزئینی و نما می باشد. ولیکن دارای ذخائر عظیم سنگهای ساختمانی و آهکی و گچ و نمک و نیز مواد اولیه سیمان با  ذخیره ای بالغ بر چهار میلیارد تن می باشد که بدلیل نزدیکی منابع معدنی به ساحل از پتانسیل بسیار بالائی برای صادرات این محصولات (بصورت خام و نیز فرآوری شده ) برخوردار می باشد.

      از طرف دیگر اجرای طرحهای بزرگ نفتی و گازی در مناطق ساحلی استان نیاز به استخراج از این معادن را دو چندان می کند. علاوه بر ذخائر نفت و گاز ، مهمترین ذخائر معدنی استان عبارتند از :

      • مواد اولیه سیمان با ذخیره ای بالغ بر یک میلیارد تن
      • سنگ آهک با عیار بیش از 90 درصد برای مصارف صنعتی و ساختمانی
      • سنگ گچ با قابلیت صادرات و مصرف در کارخانه های گچ ماشینی
      • مارن برای مصرف در سیمان و آجر
      • سنگ نمک صنعتی و نمک آبی برای مصارف صنعتی و خوراکی

      از دیگر ذخائر معدنی استان ، فسفات ، سیلیس ، شن و ماسه ، بوکسیت ، صدف دریائی و غیره می باشد.

       

      2-7- وجود منطقه ویژه اقصادی بوشهر :  سطح کلی منطقه ویژه اقتصادی بوشهر در حدود 2000 هکتار بوده که در 3 منطقه (منطقه اول به وسعت 1880 هکتار -  منطقه دوم به وسعت 154 هکتار -  منطقه سوم به وسعت 2 هکتار ) تحت پوشش شرکت عمران و توسعه بوشهر و نیز سازمان بنادر و کشتیرانی بوشهر می باشد.

      از مزایای این منطقه ویژه اقتصادی می توان به نزدیکی به بندر بوشهر امکان ترانزیت سریع کاملأ از طریق فرودگاه، دریا  و یا جاده ، پائین بودن  هزینه های انبارداری و دپو کالا ، امکان احداث واحدهای صنعتی با برخورداری از معافیت های گمرکی برای واردات مواد اولیه و صادرات قطعات و کالاهای تولید شده، استقرار صنایع کشتی سازی و فرا ساحلی در منطقه و غیره می باشد. از دیگر مزایای قانونی در این منطقه، صدور گواهی مبداء برای کالاهائی که می خواهند از منطقه خارج شوند، امکان پردازش کالا و ایجاد ارزش افزوده ، متروکه نشدن کالا (توقف نامحدود کالا در منطقه)  امکان ترانزیت و صادرات مجدد برای کالاهای وارده ، امکان ورود کالا بدون پرداخت عوارض گمرکی و سود بازرگانی ، برخورداری از معافیت گمرکی برای ورود کالاهای ساخته شده در منطقه بداخل کشور بمیزان ارزش افزوده و امکان مشارکت سرمایه گذاری داخلی و خارجی (حداکثر تا 49 % مشارکت خارجی )

       

      2-8- وجود منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی : با توجه به 35% سهم استان بوشهر از ذخائر گاز طبیعی موجود در میادین خشکی شامل میادین خشکی نار – کنگان – کوه موند و عسلویه (که در حال حاضر، نار و کنگان تولیدی هستند) و نیز 85% سهم این استان از ذخائر گاز طبیعی در میادین دریائی نظیر پارس جنوبی – پارس شمالی و بهرگان سر که در مجموع 67 درصد کل ذخائر گاز کشور (دریائی و خشکی ) در استان بوشهر می باشد. از نظر تولید گاز سبک 38 % از کل ذخائر گاز سبک کشور در پالایشگاه فجر تولید می شود، که در کشور دارای رتبه اول می باشد. همچنین از 64 میدان نفتی شناخته شده در کشور (تا سال 1375) 11 میدان نفتی در استان بوشهر شناخته شده است که بعد از خوزستان یعنی 30 میدان ، دوم می باشد، که 17 درصد از میادین شناخته شده کشور می باشد. در حال حاضر، حوزه گازی پارس جنوبی دارای 10000 هکتار اراضی قابلیت ساخت در فاز اول بوده که در فازهای توسعه بعدی تا نزدیکیهای شهر کنگان قابل توسعه است. این منطقه ویژه در سال 1377 و در حاشیه شمالی خلیج فارس و در حدود 300 کیلومتری شرق بوشهر و 570 کیلومتری غرب بندر عباس و 100 کیلومتری با حوزه گازی پارس جنوبی (دنباله حوزه گنبد شمالی قطر ) قرار دارد. در حال حاضر برنامه ریزی برای اجرای عملیات 14 فاز در منطقه پیش بینی شده است که با توجه به ظرفیت مخازن و مطالعات مهندسی تا 28 فاز و بیشتر قابل توسعه است . فازهای 15 تا 20 ، در حوالی اختر پیش بینی شده است و طرح توسعه فازهای 21 الی 28 که به تأمین خوراک صنایع انرژی بر نظیر فولاد ، آلومینیوم و سیمان اختصاص دارد ،‌ در مراحل اولیه قرار دارد. بطور تقریبی ظرفیت تولید هر فاز 200 متر مکعب در روز گاز طبیعی و 40 هزار بشکه میعانات گازی همراه می باشد.

      علاوه بر این در بخش صنایع پتروشیمی ، 15 مجتمع پتروشیمی در نظر گرفته شده است که طی سالجاری  و سالهای آینده بترتیب به بهره برداری خواهند رسید.امکانات بندری این منطقه ویژه شامل بندر اصلی (پتروشیمی ) و بندر خدماتی (پشتیبانی) می باشد که دارای عمق آبخور مناسب و طول موج شکن و طول اسکله ها و سطح حوضچه های مناسبی می باشد.

      از مزایای قانونی این منطقه : می توان به امکانات ترانزیت و صدور مجدد کالا ، تخفیفات مالیاتی 15 ساله برای کلیه سرمایه گذاری های صنعتی ، مالکیت خارجی (بجز زمین) تا سقف 100 درصد معافیت از پرداخت هرگونه حقوق گمرکی و سود بازرگانی برای واردات مواد اولیه ماشین آلات و قطعات یدکی ، ورود محصولات ساخته شده در منطقه بداخل کشور به میزان ارزش افزوده ، صدور سهل رواید برای خارجیان ، تضمین کامل سرمایه گذاری خارجی و خرید بخشی از محصولات یا خدمات ، ثبت شرکتها و مالکیت های معنوی و وسایل حمل و نقل ، آزادی کامل ورود و خروج سرمایه فروش و اجاره زمین به شرط تملیک به سرمایه گذاری داخلی و اجاره زمین به سرمایه گذاران خارجی ، امکان استفاده از تسهیلات صندوق ذخیره ارزی بطور خلاصه ، حوزه پارس جنوبی دارای 450 تریلیون فوت مکعب گاز معادن حدود 8/6 % کل منابع گازی جهان می باشد که در این خصوص منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس در مرحله اول، ایجاد 14 فاز فرآوری گاز بعلاوه 15 مجتمع پتروشیمی و نیز طیف وسیعی از صنایع پائین دستی پتروشیمی ، صنایع نیمه سنگین بعلاوه حجم متناسبی از کاربردهای خدماتی را در برنامه خود دارد. در این خصوص در پتروشیمی پارس ، محصولاتی نظیر اتان ، پروپان، بوتان ، اتیلن، استایرن، تولوئن و پولی اتیلن در پتروشیمی جم ، محصولاتی نظیر الفین، پلی اتیلن سبک ، پلی اتیلن سنگین ، پلی پروپیلن ، منو اتیلن گلایکول ، دی تری اتیلن گلایکول ، آلفا الفین و بو تادین تولید می شود.

      در پتروشیمی زاگرس ، متانول خالص گرید (AA) ، در پتروشیمی برزویه محصولاتی نظیر پارازایلین ، بنزن، ارتوزایلین ، گاز مایع ، پنتان، هیدرو سبک و سنگین، آروماتیک های سنگین و رافیینیت تولید می شود. در شرکت مدیریت توسعه صنایع پتروشیمی ایران ، محصولاتی نظیر آمونیاک، اوره و سولفات آلومینیوم ، در پتروشیمی مبین ، محصولاتی نظیر ازت ، اکسیژن ، آب شیرین، آب شرب، آب صنعتی ، بخار آب و برق تولید می شود.

       

      2-9- وجود شهرکها و نواحی صنعتی :  استان بوشهر در حال حاضر دارای 11 شهرک صنعتی مصوب با مساحت 1500 هکتار می باشد که از این مقدار برای   1200 هکتار آن سند مالکیت اخذ گردیده است. از این مقدار ، 8 شهرک در فاز عملیاتی به مساحت 462 هکتار زمین با آب و برق آماده سازی شده است که حدود  140 هکتار آن به متقاضیان واگذار شده است. ضمنأ استان بوشهر دارای 7 ناحیه صنعتی روستائی و یک ناحیه صنعتی دریایی می باشد. کل مساحت این نواحی صنعتی حدود 5/142 هکتار و مساحت زمین صنعتی آنها 116 هکتار که تعداد قطعات واگذاری 216 مورد و حدود 25 درصد و با مساحت 25 هکتار می باشد.

       

      2-10- امکانات زیر بنائی استان :

      • برخورداری از امکانات فرودگاه بین المللی بوشهر ، فرودگاه عسلویه و فرودگاه جم با داشتن پرواز روزانه به شهرهای داخلی و کشورهای حاشیه خلیج فارس
      • برخورداری از امکانات بندری جهت تخلیه و بارگیری از محوطه و اسکله ها و پایانه های مسافربری با بهره گیری از کشتی های مجهز در بندر بوشهر (مرکز استان) و دیگر بنادر در شهرستانهای و نیز بندر بزرگ خدماتی پارس در عسلویه
      • دسترسی اسان به انرژی فراوان و ارزان
      • امکان ترانزیت سریع کالا از طریق فرودگاه ، جاده و دریا
      • پائین بودن هزینه های انبار داری و دپو کالا
      • وجود نیروی انسانی ماهر و ارزان و در منطقه

       

      2-11- امکانات مراکز آموزشی عالی :  وجود 10 دانشگاه دولتی و آزاد و نیز مراکز آموزش عالی کشتیرانی ، شیلات و علوم و فنون دریائی ، دانشگاه پیام نور ، مرکز تحقیقات منابع طبیعی ، مرکز تحقیقات زیست محیطی، مراکز آموزش مدیریت دولتی و مراکز آموزش فرهنگیان، مرکز تربیت معلم که دارای رشته های فنی ، مهندسی ، شیلاتی، کشتی سازی، عمران، مکانیک، برق و غیره می باشند.

مجموع بازدیدها : 2,470,754
تعداد بازدید امروز : 319
آخرین به روزرسانی : 09:29  1398/01/02